SPRAWDŹ, CZY TWÓJ UKŁAD NERWOWY JEST PRZECIĄŻONY?

Test zajmie Ci 2 min., zaznacz każde zdanie, które pasuje do Ciebie teraz lub w ostatnich tygodniach.

CIAŁO

Budzę się ze zmęczeniem, zanim jeszcze wstanę z łóżka. Dlatego też, ciężko mi się wstaje.
Zaciskam żuchwę albo spinam barki i czuję, że moje ciało jest napięte.
Miewam napięciowe bóle głowy, karku albo żołądka.
Moje serce potrafi przyspieszyć bez powodu, nawet w spokojnej sytuacji.

GŁOWA

Mam gonitwę myśli i trudno mi się skupić.
Wracam w kółko do tych samych scenariuszy, często negatywnych i dołujących.
Czuję, że zaraz coś złego się stanie, mimo, że nie mam do tego powodów.
Trudno mi podjąć nawet drobne decyzje i często je odwlekam.
Trudniejsze i złożone zadania wydają mi się przytłaczające.
Częściej wybieram zostanie w domu, niż wyjście i obcowanie z innymi ludźmi.

EMOCJE

Reaguję mocniej niż kiedyś, nawet na drobne sytuacje, które powodują stres i dyskomfort.
Coraz mniej rzeczy mnie cieszy, nawet jeśli kiedyś były dla mnie przyjemne.
Bywa, że czuję pustkę i obojętność lub mam wrażenie, że nic nie odczuwam.
Mam ochotę, żeby wszyscy dali mi święty spokój.

RYTM DNIA

Wieczorem scrolluję do późna, bo nie mogę zasnąć.
Sięgam po kawę, cukier albo inne stymulanty, aby mieć energię do działania.
Odpoczynek mnie nie regeneruje.
Zaznaczono: 0 / 17

Twój układ nerwowy ma jeszcze zasoby.

Pojawiają się pojedyncze sygnały, to normalne. To najlepszy moment, żeby o siebie zadbać, zanim się nawarstwią. Profilaktyka jest łatwiejsza niż wychodzenie z przeciążenia.

Twój układ nerwowy jest przeciążony.

To już nie są przypadki. Twoje ciało od jakiegoś czasu prosi o pomoc, a Ty prawdopodobnie zagłuszasz to kawą, treningiem i kolejnym „dam radę". To dobry moment, żeby zacząć działać, zanim organizm wejdzie w tryb przetrwania na stałe.

Twój układ nerwowy działa w trybie przetrwania.

Żyjesz na rezerwie. To nie słabość i nie Twoja wina, tak wygląda system, który zbyt długo był w stanie ciągłej gotowości. Dobra wiadomość: z tego da się wyjść. Twoje ciało nie jest zepsute, trzeba je tylko na nowo nauczyć, że jest bezpiecznie.

Teraz czas zareagować!

Dołącz do mnie wraz z innymi i zadbaj o swój
układ nerwowy.
Zaczynamy już 15.08!

 Chcę dowiedzieć się jak mogę sobie pomóc
Jeśli chcesz być na bieżąco, dołącz do darmowej grupy. Bez presji, bez spamu tylko informacje wspierające Twój układ nerwowy
Dołącz teraz!

Dołączając do grupy w społeczności Twój numer
jest NIEWIDOCZNY dla innych użytkowników.

Dowiedz się więcej ↓

OBSZAR 1 : CIAŁO*

Sygnały:

Budzisz się już zmęczona, zanim wstaniesz; zaciskasz żuchwę lub spinasz barki, nie wiedząc o tym; miewasz napięciowe bóle głowy, karku lub żołądka bez wyraźnej przyczyny; serce przyspiesza Ci w spokojnej sytuacji.

Dlaczego to sygnał:

Przy przewlekłym stresie współczulny układ nerwowy pozostaje nadaktywny, a mięśnie się nie rozluźniają. Prowadzi to do przewlekłego napięcia, bólu i zmęczenia.

OBSZAR 2: GŁOWA*

Sygnały:

Masz gonitwę myśli i trudno Ci się skupić; wracasz w kółko do tych samych, często najczarniejszych scenariuszy; czujesz, że zaraz coś się stanie, mimo braku realnego zagrożenia.

Dlaczego to sygnał:

Kora przedczołowa, odpowiedzialna za skupienie, pamięć roboczą, inicjowanie działania i panowanie nad myślami, jest szczególnie wrażliwa na stres.

OBSZAR 3: EMOCJE*

Sygnały:

Reagujesz mocniej niż kiedyś (szybciej irytacja lub łzy); coraz mniej rzeczy Cię cieszy; bywa, że nie czujesz nic (otępienie); marzysz, żeby wszyscy dali Ci spokój.

Dlaczego to sygnał:

Kiedy pod wpływem stresu słabnie kora przedczołowa, wzmacniają się reakcje ciała migdałowatego, czyli ośrodka alarmu emocjonalnego.

OBSZAR 4: RYTM DNIA*

Sygnały:

Wieczorem scrollujesz do późna, choć padasz; sięgasz po kawę lub cukier, żeby funkcjonować; sen Cię nie regeneruje (wstajesz i dalej jesteś zmęczona).

Dlaczego to sygnał:

Przewlekły stres rozregulowuje oś HPA i rytm kortyzolu, co daje charakterystyczny wzorzec: zmęczona, ale rozbudzona.

Dołącz do darmowej grupy i otrzymuj więcej informacji.

Dołącz teraz!

*ŹRÓDŁA NAUKOWE :

  1. Arnsten, A. F. T. (2009). Stress signalling pathways that impair prefrontal cortex structure and function. Nature Reviews Neuroscience, 10(6), 410–422. DOI: 10.1038/nrn2648. (obszar 2 i 3: osłabienie kory przedczołowej, wzmocnienie ciała migdałowatego, hiperczujność, gonitwa myśli)
  2. Woo, E., Sansing, L. H., Arnsten, A. F. T., & Datta, D. (2021). Chronic Stress Weakens Connectivity in the Prefrontal Cortex: Architectural and Molecular Changes. Chronic Stress, 5, 24705470211029254. DOI: 10.1177/24705470211029254. (obszar 2: pamięć robocza, odkładanie zadań, decyzje)
  3. Kim, H.-G., Cheon, E.-J., Bai, D.-S., Lee, Y. H., & Koo, B.-H. (2018). Stress and Heart Rate Variability: A Meta-Analysis and Review of the Literature. Psychiatry Investigation, 15(3), 235–245. DOI: 10.30773/pi.2017.08.17. (obszar 1: HRV, nadaktywność współczulna, serce)
  4. Identifying and modulating neural signatures of stress susceptibility and resilience enables control of anhedonia (2024). Nature. PMC10854313. (obszar 3: anhedonia, otępienie emocjonalne, wycofanie)
  5. Nicolaides, N. C., Vgontzas, A. N., Kritikou, I., & Chrousos, G. (2020). HPA Axis and Sleep. Endotext, NIH, NBK279071. (obszar 4: kortyzol, „tired but wired", sen nieregenerujący)
  6. Dressle, R. J. i in. (2022). HPA axis activity in patients with chronic insomnia: A systematic review and meta-analysis. Sleep Medicine Reviews, 62, 101588. DOI: 10.1016/j.smrv.2022.101588. (obszar 4: bezsenność, podwyższony kortyzol, wybudzenia)